Κολλάει η νεκροφάνεια;

Ενδελεχής ανάλυση του εγχειρήματος της Ανανεωτικής Πτέρυγας, νυν Δημοκρατικής Αριστεράς, από ριζοσπαστική σκοπιά. Γράφει ο Νίκος Ράπτης, διευθυντής του ιστότοπου Προοδευτική Πολιτική.

Η αποχώρηση της «ανανεωτικής πτέρυγας» (ΑΠ) από το «συνασπισμό της αριστεράς, των κινημάτων και της οικολογίας» (ΣΥΝ) έβγαλε ξανά στο προσκήνιο έναν ελληνικό πολιτικό αρχαϊσμό: την ανανεωτική αριστερά (σημ.1). Όταν εμφανίστηκε αυτό το προϊόν στην ελληνική πολιτική αγορά, τη δεκαετία του ’70, παρέπεμπε σε πράγματα πολύ συγκεκριμένα και αναγνωρίσιμα διεθνώς: την «κομμουνιστική ανανέωση» (τον ευρωκομμουνισμό, το «δυτικό μαρξισμό») τη «νέα αριστερά», τον «τρίτο δρόμο προς το σοσιαλισμό»…
Συν τω χρόνω και οπωσδήποτε μέχρι να τελειώσει η δεκαετία του ’80, διεθνώς το πολιτικό αυτό ρεύμα «τακτοποιήθηκε», κυρίως στα σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, την άκρα αριστερά, την πολιτική οικολογία… Αυτό όμως μερικώς μόνο συνέβη με την ελληνική ανανεωτική αριστερά: από προγραμματική, πολιτική, οργανωτική άποψη, αυτό το πράγμα εξέπνευσε πράγματι και στην Ελλάδα, κάποια στιγμή μέσα στη δεκαετία του ’80. Σε αντίθεση όμως με τη δύση, εδώ δεν την κήδεψαν, αλλά την κήρυξαν σε νεκροφάνεια. Όπως διαβεβαιώνουν οι ειδήμονες, η ελληνική ανανεωτική αριστερά εξακολουθεί να ονειρεύεται πως είναι ζωντανή.

Ολόκληρο το άρθρο

%d bloggers like this: