Δυσερμήνευτο και τρομακτικό

Του Νίκου Γ. Ξυδάκη, από το vlemma.gr.

H ειδεχθής δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια θέτει καινοφανή ερωτήματα, που απασχόλησαν ήδη την κοινή γνώμη και τα μήντια. Πρώτον, ποιος είχε κίνητρο να δολοφονήσει έναν δημοσιογράφο, και με τόσο άγριο τρόπο. Δεύτερον, ποιοι κρύβονται πίσω από τα όπλα του φόνου, τα ταυτισθέντα με τα όπλα της Σέχτας Επαναστατών. Τρίτον, παρεπόμενο, αλλά αυτό που συζητήθηκε περισσότερο απ’ όλα: Τι είδους δημοσιογραφία ασκούσε ο Σ. Γκιόλιας και το μπλογκ του, το troktiko.gr;

Το πραγματικό ερώτημα, όμως, το αμείλικτο για την τραυματισμένη δημοκρατία που ζούμε, είναι: Ποιος έχει κίνητρα και ποια, για να δολοφονήσει έναν δημοσιογράφο; Και μάλιστα έναν ασύμμετρα περιθωριακό δημοσιογράφο, που δημοσιεύει με ψευδώνυμο, που δεν πρωταγωνιστεί επωνύμως στην κεντρική σκηνή, που δεν εκπροσωπεί κάποιο διακριτό πολιτικό σχηματισμό ή ρεύμα, ούτε κάποιο μπλοκ εξουσίας.

Αν δεχτούμε ότι οι σφαίρες προέρχονται από τα όπλα της Σέχτας Επαναστατών, αναρωτιόμαστε πάραυτα ποιος είναι ο πολιτικός συμβολισμός μιας τέτοιας πράξης. Κανείς προφανής. Και αυτή η έλλειψη προφανούς συμβολισμού κάνει ακόμη πιο τρομακτική την εκτέλεση του Σ. Γιόλια ― πιο τρομακτική και από την εκτέλεση του αστυνομικού που εκτελούσε παρακολούθηση ρουτίνας, πιο τρομακτική και από τους χύμα πολυβολισμούς κατά του καναλιού Alter, ενέργειες ήδη τρομακτικές και σε μεγάλο βαθμό δυσερμήνευτες, ενέργειες των οποίων την ευθύνη ανέλαβε η Σέχτα.

Εάν τελικά η δολοφονία Σ. Γκιόλια υιοθετηθεί από τη Σέχτα, βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας φάσης της τρομοκρατίας, με νέα χαρακτηριστικά. Οι δημοσιευμένες προκηρύξεις της Σέχτας φανερώνουν έναν λόγο οργανωμένο και ψυχρό, που διεκδικεί προνομιακή συνέχιση της παράδοσης του αντάρτικου πόλης, από τον ΕΛΑ έως το ιταλικό ένοπλο των ‘70s, που περιέχει έντεχνες αναφορές σε θεωρητικές πρωτοπορίες του 20ού αιώνα, με γλώσσα υπερβαίνουσα τον λενινισμό των ‘70s και ‘80s, που αναγγέλλει σφοδρή επίθεση προς την κοινωνία των μικροοαστών, που σπείρει τη μόνιμη απειλή και κηρύσσει ότι «θ’ αναγκάσουμε την Ελλάδα να ματώσει».

Η επιλογή ως στόχου του μη καθεστωτικού, απρόπτου, «κίτρινου», ιδιότυπα περιθωριακού Σ. Γκιόλια, ωστόσο παραμένει δυσερμήνευτη, παρά το διακηρυγμένο μίσος της Σέχτας προς τα μήντια. Ακόμη περισσότερο: εφόσον είναι ενέργεια της Σέχτας, αυτή η ενέργεια σπείρει ακόμη βαθύτερα την απειλή, ότι ο καθείς μπορεί να γίνει στόχος, και κυρίως οι χαμηλόβαθμοι της παρούσας κοινωνίας, ένας χαμηλόβαθμος αστυνομικός, ένας χαμηλόβαθμος δημοσιογράφος. Αυτό το δυσερμήνευτο μένος κατά των χαμηλόβαθμων, το σχεδόν αδιανόητο, είναι και το πιο τρομακτικό.

Δεν θεωρώ ότι το troktiko.gr προάγει τη δημοσιογραφία ή την αναζήτηση της αλήθειας, αλλά είναι διαπιστωμένο ότι στα press rooms των κατεστημένων μήντια, οι σοβαροφανείς δημοσιογράφοι συχνά-πυκνά διάβαζαν με βουλιμία τα κραξίματα και τις «αποκλειστικές» πληροφορίες του Τρωκτικού. Τούτου δοθέντος, είναι υπερβολικό ασφαλώς να ανακηρύσσεται μάρτυρας της αλήθειας ο αδικοχαμένος, αλλά και υποκριτικό να καταδικάζεται εκ των υστέρων ό,τι καταναλωνόταν σαν απαγορευμένη ουσία, στα κρυφά, από σοβαροφανείς.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: