Η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους έχει ήδη ξεκινήσει στις 15 Ιουνίου, από τους πιστωτές των νοσοκομείων

Γράφει o Πάνος Παναγιώτου – διευθυντής ΕΚΤΑ.

Την ώρα που η Ελλάδα αρνείται κατηγορηματικά ότι υπάρχει περίπτωση αναδιάρθρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης όλου ή τμήματος του χρέους της και ενώ η πιθανότητα αυτό να συμβεί ή όχι απασχολεί καθημερινά εδώ και μήνες τα ελληνικά και τα διεθνή ΜΜΕ, παρέχοντας μία πρώτης τάξεως ευκαιρία στους διεθνείς κερδοσκόπους για παιχνίδια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στην πλάτη της χώρας, μοιάζει να έχει ξεφύγει της προσοχής των ΜΜΕ αλλά όχι και των συμμετεχόντων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ότι η επίσημη αναδιαπραγμάτευση του ελληνικούς χρέους έχει, ήδη, ξεκινήσει στο εσωτερικό της χώρας, στις 15 Ιουνίου.
Ολόκληρο το άρθρο

Ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρέους προτείνει έμμεσα για την Ελλάδα ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας

Σε ομιλία του σε Γερμανούς αξιωματούχους στο Βερολίνο ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Robert Zoellick υπογράμμισε πως ο φόβος για την αναδιάρθρωση χρέους ενός κράτους της Ευρώπης, κάνει άλλα κράτη να δυσκολεύονται να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους.

«Αυτές είναι σοβαρές ανησυχίες», είπε ο Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, «καθώς αν οι επενδυτές στρέψουν την πλάτη στην Ευρώπη τότε θα υπάρχει όλο και περισσότερο συσσωρευμένο χρέος που δε θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί. Η αβεβαιότητα μπορεί να αυξηθεί και να σπείρει το φόβο παντού, χτυπώντας και άλλες χώρες αλλά και τράπεζες που αλλιώς θα μπορούσαν να διαχειριστούν τα χρέη τους. Μία ελεγχόμενη αναδιάρθρωση με παράλληλη οικονομική στήριξη μπορεί να αποκαταστήσει τη χαμένη χρηματιστηριακή εμπιστοσύνη».
(πηγή: analitis.com)

Naomi Klein, Disaster capitalism

O Αντώνης του Radical Desire μεταφράζει μια εξαιρετικά επίκαιρη συνέντευξη της Ναόμι Κλάιν, της γνωστής ακτιβίστριας και συγγραφέως του περίφημου “The Shock Doctrine“.

Η Ναόμι Κλάιν με κάνει να μελαγχολώ με την ελληνική Αριστερά. Καθαρότητα σκέψης, ευθυκρισία, ικανότητα να εντοπίζει τα νευρικά σημεία της συγκυρίας, και όλα αυτά με ηρεμία, αισιοδοξία και χαμόγελο.
Ουσιώδους σημασίας τα όσα λέει:

(α) για το πώς η Αριστερά πιάνεται απροετοίμαστη και η Δεξιά πανέτοιμη όταν ξεσπούν κρίσεις, και για το τι σημασία έχει η ιδεολογική ετοιμότητα και κατά συνέπεια ο αφοπλισμός των ιδεών του αντιπάλου ώστε να είσαι μόνο εσύ έτοιμος και

(β) η τεράστια σημασία, ακριβώς για αυτό το λόγο, που είχε η άκρως επιτυχημένη καμπάνια του νεοφιλευθερισμού να πείσει την Αριστερά ότι δεν έχει ιδέες που να μπορεί να χρησιμοποιήσει, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα να φυσικοποιήσει την δική της χρήση βίας υπό την κάλυψη του αναίμακτου θρίαμβου ιδεών.

Τα σχετικά σημεία με έντονα στοιχεία στην μετάφραση της συνέντευξης. – RD (Αντώνης)

N.C.: […] Πριν κάνω αυτή την έρευνα, δεχόμουν, όπως οι περισσότεροι, ένα μεγάλο κομμάτι από το αφήγημα που έλεγε ότι ο θρίαμβος της ελεύθερης αγοράς παγκόσμια στις δεκαετίες του 1980 και 90 ήταν λίγο-πολύ μια ειρηνική διαδικασία. Και αν και εμείς οι προοδευτικοί δεν παραδεχόμαστε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, χάσαμε την πίστη μας στις δικές μας εναλλακτικές λύσεις και αποδεχτήκαμε αυτό το αφήγημα, ότι δήθεν υπήρξε μια μεγάλη μάχη ιδεών και ότι εμείς τη χάσαμε. Κοιτάζουμε πίσω —και αυτό κάνω στο βιβλίο, κοιτάζω σημεία-κλειδιά όπου αυτή η ιδεολογία της ελεύθερης αγοράς πετάγεται ξαφνικά, όπως το πραξικόπημα στη Χιλή, η πτώση του τείχους του Βερολίνου, η διάλυση της ΕΣΣΔ, η Πολωνία το 1989, η πλατεία Τιενανμέν το 1989— και κοιτάζοντας τα ζωτικά αυτά συγκυριακά σημεία, όπου είχες αυτά τα μεγάλα άλματα μπροστά για την ιδεολογία του Milton Friedman, αυτό που βλέπεις στις στιγμές αυτές είναι ότι η ιδεολογία αυτή δεν επελέγη ποτέ.
[…] Δεν ήταν ότι δεν είχαμε ιδέες. Και δεν ήταν ότι συναινέσαμε ποτέ, ότι πειστήκαμε ποτέ για το δίκαιο [αυτών των μέτρων]· απλώς λυγίσαμε σε κάποια σημεία. Νομίζω ότι είναι αρκετά ενδυναμωτικό να συνειδητοποιείς ότι δεν χάσαμε τη μάχη των ιδεών, γιατί νομίζω ότι ένα μεγάλο μέρος αυτού που μας καθιστά αδύναμους στην Αριστερά είναι αυτή η ιδέα, που επαναλαμβάνεται διαρκώς, ότι οι ιδέες μας δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Ότι δεν έχουν πλέον νομιμότητα. Και αυτό μας κρατάει απ’ το να έχουμε την δύναμη της πεποίθησής μας σε στιγμές κρίσιμες. Και αυτός είναι ένας λόγος που έγραψα το βιβλίο. Για να πω ότι στην πραγματικότητα δεν υπήρξε μάχη ιδεών. Υπήρξε αληθινή μάχη, αληθινός πόλεμος, με αληθινές απώλειες. Αντιμετωπίσαμε στυγνές δυνάμεις και ηττηθήκαμε, αλλά δεν χάσαμε στο επίπεδο επιχειρημάτων.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ρουμπινί: Ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρέους, η μόνη λύση για την Ελλάδα

Είναι ώρα να αναγνωρίσουμε ότι η Ελλάδα δεν πλήτεται από μία απλή κρίση ρευστότητας, επισημαίνει ο διάσημος οικονομολόγος Nouriel Roubini, σε άρθρο του στους Financial Times της 28.6.2010, επισημαίνοντας ότι η χώρα αντιμετωπίζει το πρόβλημα της αφερεγγυότητας.

Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν αρχίσει ήδη να χαρακτηρίζουν τα ομόλογα της ως junk bonds, ενώ τα spreads της έφτασαν σε νέα υψηλά επίπεδα. Το πακέτο των 110 δισ. ευρώ μόνο καθυστερεί το αναπόφευκτο, το οποίο είναι η χρεοκοπία. Αντ’ αυτού, προσθέτει ο Roubini, μία ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους είναι αυτή που χρειάζεται σήμερα.

Τα μέτρα λιτότητας που έχει λάβει η ελληνική κυβέρνηση, για να αποδώσουν θα πρέπει να σημειώνει η οικονομία της ανάπτυξη της τάξεως του 10%. Διαφορετικά, θα καταφέρουν απλά να σταθεροποιήσουν τα επίπεδα χρέους στο 148% μέχρι το 2016, ενώ θα βυθίσουν σε ύφεση της οικονομία.

Ολόκληρο το άρθρο

Ο επίλογος της κοινωνικής συναίνεσης στην Ελλάδα

Γράφει ο Αποστόλης Φωτιάδης, ειδικά για το politicon.gr.

Η αποδόμηση του ασφαλιστικού συστήματος και των εργασιακών σχέσεων από τον υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο δεν είναι μόνο μια ύπουλη απόπειρα μετασχηματισμού του χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας. Παρότι καταστρατηγεί μεγάλο μέρος αυτού που απομένει από τον πολιτικό πολιτισμό της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, το έλλειμμα που θα αφήσει ως παρακαταθήκη στους επόμενους είναι το μικρότερο μέρος της ζημιάς. Ακόμη και ο ελιγμός μετατροπής του από Προεδρικό Διάταγμα σε κοινοβουλευτική διαδικασία ήταν κακοεκτελεσμένος και καθόλου πειστικός, ο τακτικισμός ήταν εξαρχής ύπουλος.
Το πιο σημαντικό είναι ότι οι αλλαγές που προωθεί είναι η πρώτη φάση του επίλογου μιας ολόκληρης εποχής που χαρακτηρίστηκε από ανακωχή ανάμεσα στους χειριστές της κυριαρχίας και τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Μοιάζει αστείο αλλά δεν είναι. Η αρχή του τέλους του μεταπολεμικού κοινωνικού συμβολαίου στην Ευρώπη ξεκινά με της αλχημείες του υπουργού Εργασίας Λοβέρδου, που με ακροβασίες αποπειράται να περάσει από το παράθυρο, ως τετελεσμένο, τη χρεοκοπία της ζωής των ελληνικών μεσαίων στρωμάτων.

Ολόκληρο το άρθρο

Η μοναδικότητα του Ισραήλ: Τρομοκρατία και κυριαρχία

Γράφει ο ανθρωπολόγος Νίκος Κοσματόπουλος, ειδικά για το politicon.gr:

Η ιδιαίτερη θέση του Ισραήλ έγκειται σε κάτι πολύ πιο γήινο και καθημερινό· στην παραγωγή και διάδοση κατασταλτικών τεχνολογιών και περιγραφικών εννοιών, πάνω στις οποίες βασίζεται σε ένα μεγάλο μέρος η μεταπολεμική δυτική κυριαρχία, όχι μόνο στο πλαίσιο του παγκόσμιου καπιταλισμού, αλλά και σε εκείνο της καταπολέμησης του εσωτερικού εχθρού.

Ολόκληρο το άρθρο

ΕΕΔΑ: Η κρίση απειλεί θεμελιώδη δικαιώματα

Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξέδωσε απόφαση με την οποία διατυπώνει τις έντονες ανησυχίες της προς την κυβέρνηση για την πίεση που ασκεί η οικονομική κρίση σε θεμελιώδη δικαιώματα, κατοχυρωμένα βάσει εθνικών και διεθνών νόμων.

Η ΕΕΔΑ διατυπώνει προς την Πολιτεία :
1) την έντονη ανησυχία της, η οποία έχει ήδη διατυπωθεί σε προγενέστερες αποφάσεις της, ότι οι εξελίξεις στο εθνικό οικονομικό περιβάλλον, όπως επιτείνονται από τις διεθνείς οικονομικές πιέσεις και την απροθυμία των διεθνών πιστωτών να βρεθούν σταθερές και μακροχρόνιες λύσεις στην κρίση χρέους, οδηγούν πλέον σε υπαρκτή διατάραξη των κοινωνικών ισορροπιών σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με πολλαπλές, αλυσιδωτές και παράλληλες επιπτώσεις στην εγγύηση απόλαυσης των κοινωνικών δικαιωμάτων μέσω της διακινδύνευσης των ατομικών δικαιωμάτων και το αντίστροφο·
2) τη σταθερότητα της θέσης της ότι η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν πρέπει να τυγχάνει περιθωριακής ή ανύπαρκτης προσοχής στις διαδικασίες που αφορούν την στρατηγική εξόδου από την κρίση δανεισμού, πολύ περισσότερο αφού είναι θεμιτή και νομιμοποιημένη η πραγματική επίδραση και ωφέλεια των μέτρων υπέρ του κοινωνικού συνόλου και η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος με όρους οικονομικής βιωσιμότητας, κοινωνικής αποτελεσματικότητας και αειφορίας, που θα εγγυώνται την ανάκαμψη και την ανάπτυξη υπό όρους ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ολόκληρη η απόφαση

Κων. Τσουκαλάς: Αναζητώντας την πολιτική μέσα στην κρίση

Συνέντευξη του Κωνσταντίνου Τσουκαλά στον Στρατή Μπουρνάζο, για τα Ενθέματα της εφημ. Αυγή.

[…] Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα άμεσο πρόβλημα βίαιης προλεταριοποίησης. Δεν παίρνει βέβαια τη μορφή που είχε πάρει στην Αγγλία του 18ου αιώνα, οπότε εν μιά νυκτί οι κοινοτικές εκτάσεις περιφράχτηκαν αναγκάζοντας τους χωρικούς να πάνε στην πόλη και να στοιβαχτούν στα υπόγεια που περιγράφει ο Ένγκελς. Ωστόσο, υπάρχει μια μεγάλη μάζα ανθρώπων οι οποίοι πλέον θα είναι σε άμεση αναζήτηση εργασίας. Αν σκεφτούμε και τις αλλαγές στη δημόσια απασχόληση, η οποία μέχρι τώρα, καλώς ή κακώς, απασχολούσε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του εργατικού δυναμικού, βρισκόμαστε μπροστά στο φάσμα μιας θεαματικής αύξησης του ποσοστού του πληθυσμού που πρέπει να επιβιώσει με ό,τι δουλειά βρει, του ποδαριού ή μη, βορά μιας ανελέητης αγοράς εργασίας, χωρίς θεσμικές κατοχυρώσεις και κανόνες, και χωρίς να μπορεί να προστρέξει στη στοιχειώδη ασφάλεια της οικογένειας.

Όλα αυτά συνιστούν τομή, που είναι άδηλο πού θα καταλήξει. Και είναι άδηλο, γιατί οι αλλαγές δεν γίνονται βαθμιαία, όπως στη Δυτική Ευρώπη, αλλά πολύ βίαια: ουσιαστικά, μέσα σε πέντε-δέκα χρόνια απειλείται να αλλάξει τελείως μορφή το πρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας, με άγνωστες πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες, και κυρίως όσον αφορά τον τρόπο που θα αντιδράσουν οι ευρύτατες μάζες στη διαφαινόμενη υποβάθμιση, μιζέρια και καταστροφή.

Ολόκληρη η συνέντευξη

Οι νέοι φιλελεύθεροι

Γράφει ο Νικόλας Σεβαστάκης στην Ελευθεροτυπία:

Αυτοί τους οποίους αποκαλώ εδώ νέους φιλελεύθερους, είναι από τους πιο ένθερμους θιασώτες της μετάβασης σε αυτό που ζωγραφίζουν ως μια Ελλάδα «κανονική», cool, μεταδογματική, ευπρεπισμένη. Αναφέρομαι εδώ σ’ έναν χώρο που τελευταία δείχνει να διευρύνει την επιρροή του κυρίως στο δημόσιο σχολιασμό του πολιτισμού και των κοινωνικών συμπεριφορών· σε μια ευαισθησία η οποία ελκύει ιδιαίτερα τους ανθρώπους του λογοτεχνικού σιναφιού και του πολιτισμικού πεδίου, συγγραφείς, καλλιτέχνες και δημοσιογράφους γνώμης. Από το Athens Review of books μέχρι το ΕΚΕΒΙ, από την «Καθημερινή» μέχρι το Protagon.gr, από τη φιλελεύθερη Αριστερά μέχρι το «φωτισμένο» συντηρητισμό διαμορφώνονται πλέον αξιοσημείωτες συγκλίσεις. Ο δρόμος χαράχτηκε ουσιαστικά ήδη από τη δεκαετία του ’90 μέσα από το μετα-lifestyle έντυπο που μετεξελίχτηκε στη συνέχεια σε free press.

Ολόκληρο το άρθρο

Δύο εναλλακτικές ενόψει ευρωπαϊκού αδιεξόδου

James K. Galbraith

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, στον Κόσμο του Επενδυτή.

«Στις αρχές Ιανουαρίου, η ελληνική κυβέρνηση συγκαλεί κατεπειγόντως σύσκεψη κορυφαίων οικονομικών ειδικών. Μεταξύ αυτών, ένας αξιωματούχος του ΔΝΤ εξηγεί ξερά στον Πρωθυπουργό ότι πρέπει να διαλύσει το κράτος πρόνοιας. ‘Ενας άλλος σύμβουλος, που ανήκει στον ΟΟΣΑ, πετάει, με έναν τόνο ιλαρότητας: “Μια απόφαση που προκαλεί φρίκη σε όλους, περιλαμβανομένων των οπαδών σας, δεν μπορεί παρά να είναι καλή”»

Την περιγραφή της σύσκεψης χρωστάμε σε έναν πολύ γνωστό οικονομολόγο, φίλο του κ. Παπανδρέου, τον Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ, καθηγητή πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, γιο του Κένεθ Γκαλμπρέιθ, ενός από τα μεγαλύτερα ονόματα των οικονομικών του 20ού αιώνα.

Ολόκληρο το άρθρο

Ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις

Ανατροπή βασικών πυλώνων του εργατικού δικαίου, η οποία μάλιστα δεν προσφέρει αναπτυξιακές διεξόδους, διαπιστώνει ο καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, Γιάννης Κουζής.
Μιλώντας στο
tvxs.gr, αναλύει το προεδρικό διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις, αναγνωρίζει «σημαντικό μερίδιο ευθύνης» των συνδικάτων και εστιάζει στο γεγονός ότι «η κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί ακόμη το μέγεθος των μέτρων».

Ολόκληρο το άρθρο

“Πουλήστε τα αληθινά ασημικά” της Ελλάδας

Του Paul Betts από τους Financial Times. Aναδημοσίευση από το Euro2Day.gr

Η ελληνική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να αντλήσει τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ από την πώληση μεριδίων του Δημοσίου σε εταιρίες εντός των επόμενων τριών ετών, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί με τους όρους που έχουν θέσει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ στο πλαίσιο του δανείου που έχει λάβει η χώρα.

Αυτή η στρατηγική μπορεί να είναι κατανοητή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ρεαλιστική. Ποιος, άραγε, ο οποίος είναι λογικός θα «τρέξει» να αγοράσει το 49% των ελληνικών σιδηροδρόμων; Μπορεί να είναι «γραφικοί», αλλά έχουν ζημίες 1 δισ. ευρώ ετησίως και είναι φορτωμένοι με χρέη ύψους 10 δισ. ευρώ.

Όμως, αντί να πουλήσει τα «διαμάντια του στέμματος», ευελπιστεί ότι θα προσελκύσει το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών και των κρατικών επενδυτικών κεφαλαίων για αγορά μεριδίων σε προβληματικές κρατικές επιχειρήσεις.

Προκειμένου να «γλυκάνει» την όλη διαδικασία η ελληνική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί ότι θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση της εταιρίας και θα μειώσει τις διαδρομές που είναι προβληματικές. Αποτέλεσμα απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους και πιθανώς να υπάρξουν και νέες εάν η Αθήνα παραμείνει πιστή σε αυτά που έχει υποσχεθεί.

Ολόκληρο το άρθρο

Οταν η Αριστερά αυτοκτονεί

Γράφει ο Κώστας Βεργόπουλος στην Ελευθεροτυπία:

Πρόβλημα της Αριστεράς σήμερα δεν είναι το έλλειμμα προγράμματος, αλλά η δυσπιστία της απέναντι στη φαντασία, την ευρηματικότητα και την ανεξέλεγκτη δυναμική των κοινωνικών δυνάμεων: η υπόνοια ότι δεν ενθαρρύνει την κοινωνία να εκφρασθεί, όσο κυρίως πασχίζει να την οικειοποιηθεί. Εάν η αυτοκτονία της κατανοηθεί ως αναγνώριση του προβλήματος, αυτό θα συνιστούσε για την κοινωνία απαρχή για μια νέα ελπίδα.

Ολόκληρο το άρθρο

Η αριστερά ως δίκτυο

Ο Μιχάλης Talos περιγράφει μια νέα δικτυωμένη αριστερά, μια νέα πολιτική δυνατότητα, για τις μέρες κρίσης που ζούμε. Σκέψεις ενδεχομένως προφητικές.

Καμία λοιπόν διάρθρωση του χώρου που δεν λαμβάνει υπόψη της και δεν αγκαλιάζει την πολυμορφία των υποκειμένων που συντάσσονται, με διαφορετικούς βαθμούς έντασης, στο πλέγμα των οντοτήτων της δρώσας και ζώσας αριστεράς δεν θα είναι αποτελεσματική. […]
Οι κομματικοί σχηματισμοί της αριστεράς θα είναι ένας κρίσιμος κόμβος του δικτύου, αλλά απλά ένας κόμβος… Πιθανόν μάλιστα, η δυναμική αυτού του πλέγματος στην περίοδο που έρχεται, να επιφυλάσσει μεταλλάξεις και νέες αναδιαμορφώσεις και εσωκομματικά. Η μάχη τελικά, της πολιτισμικής και πολιτικής ηγεμονίας της αριστεράς θα δοθεί με όρους δικτύων αριστερών συλλογικοτήτων και πολιτών, ή θα χαθεί.

Ολόκληρο το άρθρο

Σκουπίδια τα ελληνικά ομόλογα

Ο Πάνος Παναγιώτου, διευθυντής ΕΚΤΑ, αναλύει γιατί και πώς ο οίκος Moody’s υποβάθμισε τα ελληνικά ομόλογα στην κατηγορία των σκουπιδιών (junk bonds). Δημοσιεύθηκε εδώ.
Η νέα αυτή υποβάθμιση αποτελεί μία ακόμη νάρκη στην προσπάθεια της Ελλάδας να ορθοποδήσει και αναμένεται να πυροδοτήσει επιπλέον αύξηση του χρηματοπιστωτικού ρίσκου στην Ευρώπη, (εξαιρείται η Γερμανία και σε σημαντικό βαθμό η Γαλλία) κρατώντας, έτσι, ανοιχτό το προσφάτως δημιουργημένο χρηματιστηριακό δρόμο δύο λωρίδων, όπου από τη μία μεταφέρεται το χρηματοπιστωτικό ρίσκο από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη και από την άλλη ταξιδεύουν κεφάλαια από την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο προς τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα οι επιρρεπείς στους χρηματοπιστωτικούς σεισμούς ευρωπαϊκές χώρες να πρέπει να προετοιμαστούν για επιπλέον πίεση σε αυτόν τον τομέα.

Μυστική αναδιαπραγμάτευση του χρέους

Αυγή 16.06.2010

* Citigroup και Barclay’s βγάζουν εκτός αγοράς τα ελληνικά ομόλογα
* Δεύτερο χτύπημα από τη Moody’s με υποβάθμιση των ελληνικών τραπεζών
* Η ΕΚΤ “κουρεύει” κατά 5% την αξία των ελληνικών ομολόγων
* Επαφές κυβερνητικών με τη γαλλική Lazard το Σαββατοκύριακο στη Βιέννη, όπου βρισκόταν ο πρωθυπουργός

Με φόντο τα εντεινόμενα κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος του ευρώ, δρομολογείται υπόγεια άτυπη αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους, που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Μνημονίου, ακόμη και αν εφαρμοστούν όλα τα μέτρα, θα εκτιναχθεί στο 150% του ΑΕΠ τα προσεχή χρόνια. Η Moody’s, που υποβάθμισε προχθές τα ελληνικά ομόλογα στην κατηγορία “σκουπίδια”, χθες υποβάθμισε και τις έξι βασικές ελληνικές τράπεζες. Την ίδια ώρα, Citigroup και Barclay’s έβγαζαν εκτός λίστας συναλλαγών τα ελληνικά ομόλογα και η ΕΚΤ μείωσε κατά 5% την αξία των ομολόγων, μειώνοντας αντιστοίχως τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών. Οι κινήσεις αυτές έγιναν παρά τη θετική εκτίμηση των εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ και της Ε.Ε. για την πορεία υλοποίησης του Μνημονίου.

Πολλές εξηγήσεις δίνονται, το προφανές όμως είναι ότι η ελληνική οικονομία παραδίνεται σιδεροδέσμια στον μηχανισμό στήριξης. Με δεδομένη την αδυναμία του ελληνικού Δημοσίου να ανταποκριθεί στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, η κυβέρνηση προχωρεί σε μυστικές κινήσεις για αναδιάρθρωση του χρέους και έχει αναθέσει συγκεκριμένη μεσολάβηση στους πιστωτές στη γαλλική τράπεζα Lazard, με εκπροσώπους της οποίας συναντήθηκαν κυβερνητικοί εκπρόσωποι το περασμένο Σαββατοκύριακο, στο περιθώριο του διεθνούς τραπεζικού συνεδρίου στη Βιέννη, όπου μίλησε και ο πρωθυπουργός. Τη συνάντηση, που ούτε επιβεβαιώθηκε ούτε διαψεύστηκε, αποκάλυψε η “Corriere della Sera”. Η εξέλιξη αυτή εγείρει πολιτικά ζητήματα, καθώς και πάλι η ελληνική Βουλή και κοινωνία παραμένουν στο σκοτάδι, για ένα θέμα, από την έκβαση του οποίου κρίνεται η κατεύθυνση της ανάπτυξης της χώρας.

Κυοφορία νέου πολιτικού σκηνικού

Για το κυοφορούμενο νέο πολιτικό σκηνικό γράφει στην Καθημερινή ο Σταύρος Λυγερός.

Το οικονομικοκοινωνικό κραχ προσδίδει μια νέα ποιότητα στην προϋπάρχουσα κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης. Η ηθικοπολιτική απαξίωση του δικομματισμού ολοκληρώνεται. Η ανυπαρξία εναλλακτικής λύσης εντός πολιτικού συστήματος εξασφαλίζει κάποιο χρόνο στην κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά τίποτα περισσότερο.

Ολόκληρο το άρθρο

Σχέδια για κυβερνήσεις «εθνικής ενότητας» και «εθνικής ανάγκης»

Ο Νίκος Κοτζιάς αναλύει τα κυκλοφορούντα σενάρια για κυβερνήσεις εκτάκτου ανάγκης. Δημοσιεύθηκε στην εφημ. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

Οι προωθούμενες δύο εναλλακτικές «λύσεις εθνικής ενότητας» θα είναι αυταρχικές. Θα εξυπηρετήσουν άμεσα τις δυνάμεις που θα εκπροσωπούν και επιδιώκουν να τις επιβάλλουν. Θα έχουν περιορισμένη δημοκρατική νομιμοποίηση. Θα μετατρέψουν την σημερινή πολύπλευρη κρίση της Ελλάδας σε ολική και μακρόχρονη, διασφαλίζοντας, ταυτόχρονα υψηλά κοινωνικά και οικονομικά κέρδη για τους πάτρωνές τους

Ολόκληρο το άρθρο

%d bloggers like this: